1945 - 1954

  • 1945
  • 1946

1945

In 1945 begint het schaakleven stilaan terug op toerental te komen. De Belgische schaakbond hield de eerste naoorlogse vergadering op 3 juni 1945. Er werden 6 provinciale afdelingen gesticht en een propagandamachine werd gestart (door A. Franck, misschien wat afgekeken van Goebels? :-)). De oude bondsvoorzitter (sinds 1937) F. Van de Wouwer werd vervangen door F. Peeters uit Leuven. Er werd opgeroepen tot eenheid (‘Laat ons nooit vergeten dat Vlamingen en Walen hun bloed en hun leed tijdens dezen oorlog gemengd hebben en dat zij voortaan broederlijk vereenigd moeten blijven’). De propaganda werkte toch enigszins want het aantal schaakkringen nam geleidelijk aan toe, in West-Vlaanderen waren er al 18 in 1945.

Zoals eerder verteld werd er in de moeilijke oorlogsjaren ‘clandestien’ verder geschaakt en de vruchten hiervan werden na de oorlog geplukt. Het ledenaantal van de OSK groeide explosief en er moest uitgekeken worden naar een nieuw lokaal. Dit lokaal werd gevonden op de hoek van de Muscarstraat en de Torhoutsesteenweg. Hieronder zien we de uitnodiging voor de plechtige opening van dit nieuw lokaal op 22 september 1945. Ter herinnering: pas op 4 september 1945 werd de tweede wereldoorlog definitief afgesloten met de capitulatie van Spitsbergen want de moffies waren die Duitse troepen vergeten bij de capitulatie van mei 1945.

 

 

Men zou twee jaar in dit lokaal spelen en dan de verhuis maken naar een prachtig eigen lokaal in de Kemmelbergstraat.

De OSK met alweer Boddart, overigens ook de afgevaardigde voor West-Vlaanderen binnen de Belgische schaakbond, als protagonist organiseerde samen met Gent (met vooral Van Hoorde als spilfiguur) een massakamp tussen West- en Oost-Vlaanderen op maar liefst 150 borden. Deze kamp werd natuurlijk gewonnen door West-Vlaanderen :-) met een score van 82,5 tegen 67,5.

In de OSK werd een knockoutwedstrijd met handicap ingericht met maar liefst 48 spelers. De Wispelaere won dit tornooi voor Hayman. Verder werd er onder impuls van de Belgische propaganda ook ingezet op schoolschaak en er werd een afvallingswedstrijd in het hoger middelbaar gespeeld met 26 studenten. De sterkste speler van de kosk was nog altijd (Gu)Staf Pepers want hij won het kampioenschap met sprekend gemak.

1946

Het eerste document van na de oorlog die ik teruggevonden heb in het archief is een verslag van de algemene jaarlijkse vergadering van 22 december 1946. Hier blijkt dat de voorzitter nog altijd Viane is, maar vooral dat het ledenaantal flink lijkt te stijgen. Boddaert benadrukt hierom de voordelen van een eigen lokaal. Nu was dit nog muscar op de hoek van de muscarstraat en de Torhoutsesteenweg (op de eerste verdieping van het schenkhuis ‘Châh’-what’s in a name…), maar in 1947 zou de OSK verhuizen naar een mooi eigen lokaal in de Kemmelbergstraat.

De inflatie tijdens de oorlogsjaren liet zich gelden want de lidgelden waren flink gestegen. De stijging kwam er ook omdat de OSK budget nodig had voor een eigen lokaal en de ambitie koesterde om uit te groeien tot een van de beste kringen van België.

Een lid betaalde 100 frank (men kon ook kiezen om steunend lid – 250 frank – of erelid – 500 frank – te worden) en jeugdleden (onder 20 jaar) 50 frank. Bovendien moest er 5 frank ‘inkomgeld’ betaald worden. De club had duidelijk geld nodig want ook voor de partijen vroeg men een bijdrage: de winnaar betaalde 2 frank en de verliezer 3 frank. Bij remise moesten beide leden 2,5 frank betalen. Je ziet van waar we de mosterd gehaald hebben voor het ‘speelgeld’ :-)

Het kampioenschap van de OSK werd betwist in 5 reeksen met in totaal maar liefst 72 spelers, toch behoorlijk straf te noemen! Ter vergelijking, 70 jaar later in 2016 zijn we met 36, net de helft… De OSK pakte verder uit met talrijke initiatieven, onder andere een simultaan van de eerste klassespelers die het, ieder op zijn buurt, opnamen tegen 12 tegenstanders. Er werd ook een kamp op 50 borden tegen de Westhoek en een briefwisselingwedstrijd met Amsterdam georganiseerd. De club beschikte tevens over een uitgebreide bibliotheek.

In 1946 werd blijkbaar ook de grondslag gelegd voor de OSK als vzw met een uitgebreid document opgesteld door notaris Maurice Quaghebeur. Hieronder zien jullie de eerste pagina, wie geïnteresseerd is, kan het volledige document krijgen (mailtje naar Yen)

 

 

Als we de prestaties van de Koskers (eigenlijk Oskers, maar Koskers klinkt beter) bekijken in België, merken we dat enkel Pepers erin slaagt zich met de top te meten. Hij komt uit in eerste klasse van het Belgisch Kampioenschap, maar krijgt toch vaak ‘tegen zijn tomatte’ op het plastisch uit te drukken...

Tenslotte wil ik jullie het volgende niet onthouden: ik baseer mijn verhaal gedeeltelijk op het maandelijks tijdschrift van de Belgische Schaakbond. In onderstaande scan zie je wie verantwoordelijk was voor de redactie (tot eind 1945 was dat nog onze Richard Boddart), maar mijn oog viel vooral op de advertentie op de achterflap. Nu weten jullie het geheim: als je écht goed wil schaken, moet je ‘Frutti’ gebruiken :-)

 

 

© 2013 – 2018 Olivia & Michaël